9 شگفتی منظومه شمسی

عطارد

دمای سطح عطارد تا 450 درجه سانتی‌گراد در روز بالا می‌رود، اما از آنجا که جو کافی برای نگه داشتن این گرما وجود ندار، شب‌های عطارد تا 170 درجه زیر سفر سرد می‌شود؛ یعنی تقریبا 600 درجه اختلاف دما!

زهره

یکی دیگر از شگفتی‌های منظومه شمسی سیاره زهره است که از آن می‌توان به جهنم منظومه شمسی یاد کرد. دمای سطح زهره به 465 درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد که این دما می‌تواند فلز را سرب کند.

مریخ

سیاره مریخ، خانه بلندترین کوه و کوتاه‌ترین دره در منظومه شمسی است؛ رشته کوه المپیوس در مریخ ارتفاعی بیشتر از 27 کیلومتر دارد که سه برابر بلندتر از اورست است. 

باز هم مریخ

از دیگر عجایب منظومه شمسی طوفان‌های شن وحشتناک در مریخ است؛ این طوفان‌ها قادرند تمام سطح سیاره سرخ را به مدت یک ماه تیره کنند.

مشتری

بی‌شک فوق‌العاده‌ترین ویژگی سیاره مشتری لکه بزرگ قرمز رنگ آن است، در حقیقت این لکه طوفانی عظیم است که بیشتر از 300 سال است دیده می‌شود و قطر آن سه برابر قطر زمین است. 

زحل

از دیگر شگفتی‌های منظومه شمسی حلقه‌های بزرگ و باشکوه زحل است. این حلقه‌ها آنقدر بزرگ و باشکوه‌اند که اگر زمین را به جای زحل در وسط این حلقه‌ها قرار دهیم، مانند نخودی در وسط حلقه‌ها می‌شود. 

نپتون

در نپتون بادهایی با سرعت 1100 کیلومتر بر ساعت می‌وزد. منبع به وجودآورنده انرژی برای شکلگیری سریع‌ترین بادهای منظومه شمسی در این سیاره دور دست ناشناخته باقی مانده است. 

اورانوس

محور چرخش اورانوس 98 درجه نسبت به بقیه سیارات منظومه شمسی اختلاف دارد؛ بنابراین اورانوس برخلاف بقیه سیارات منظومه شمسی روی محور تقریبا افقی به دور خورشید می‌چرخد. 

زمین

و بالاخره می‌رسیم به شگفت‌انگیزترین سیاره؛ یعنی زمین!

زمین تنها سیاره شناخته‌شده‌ای است که جوی حاوی اکسیژن و اقیانوس‌های حاوی آب مایع بر روی سطح خود دارد. به همین خاطر توانسته گونه‌های بسیاری از جانوران و گیاهان را در دامان خود پرورش دهد.